پرداخته و مقدمه را به اين جملات ختم كرده : « داعى خلود دولت لا يزالى ابن سيد محمّد الحسنى محمّد على عفى عنهما بالنبى و الولى با كمال قصور و ناقابلى از اينكه به خدمت اين طبقه منسوب بود ، نظر عنايت خسروانه از ايشانش محسوب فرمود و به ترجمه رساله اعتقادات ابن بابويه و شرح شيخ مفيد بر آن رحمة الله عليهما مامور ساخت . اكنون اين گلبرگ چمن امتثال كه تر و تازه از شبنم عرق انفعال است اگر چه بىرنگ و بو است از گلشن طاعت فرمان او است اميد كه دست گلچين چمن التفات از آن نرنجد و چنانچه از بركات اقبال و الا است در جيب و دامن گنجد . » و در آخر رساله اين عبارات را آورده و كتاب را بپايان رسانده « اين مجلد مسوده اصل و اصل مسوده است كه حسب الامر اعلى مترجم قلم زد خامه عبوديت علامه نموده ، مستدعى اصلاح مواقع خطا مىباشد . شهر صفر المظفر هزار و دويست و چهل و الحمد لله رب العالمين و صلى الله على محمّد و آله اجمعين . » شخصى كه شايد كتابدار محمّد ولى ميرزا است . در پشت ورق اول اين نسخه اين عبارت را نوشته و مترجم را منسوب بقلعه كهنه دانسته : « رساله شريفهء اعتقادات ابن بابويه قمى عليه الرحمه كه حسب الاشاره سركار اشرف و الا جناب علامى ميرزا محمّد على قلعه كهنهء بترجمه آن پرداخته ، در شهور سنه هزار و دويست و چهل و تعارف نموده است و از كتب مستملكى سركارى گرديده است تحريرا شهر شوال 1241 » رسالهء ديگر كه نسخهء دوم اين مجموعه است ترجمهء شرح مفيد است به آن كتاب . با دلالت بعضى قراين و امارات كه در نسخهء حاضر موجود است و با اشارتى كه ميرزا محمّد على بن سيد محمّد حسنى مترجم رسالهء اعتقادات ابن بابويه در ديباچهء ترجمه اش كرده ميتوان بقياس و گمان گفت كه اين رساله نيز از مترجم رساله اعتقادات ابن بابويه است « ميرزا محمّد على پسر سيد محمّد حسنى » . اين رساله را شخصى كه ابو القاسم نام دارد در سال هزار و دويست و چهل و دو هجرى قمرى با خط شكسته نستعليق در حواشى صفحات نسخه با رعايت محل و مقام ثبت كرده به نحوى كه ترجمهء رسالهء اعتقادات ابو جعفر